Madde 237 — II- Sorumluluğun derecesi
(1) Şirketin borç ve taahhütlerinden dolayı birinci derecede şirket sorumludur. Ancak, şirkete karşı yapılan icra takibi semeresiz kalmış veya şirket herhangi bir sebeple sona ermiş ise, yalnız ortak veya ortakla birlikte şirket aleyhine dava açılabilir ve takip yapılabilir.
(2) Yukarıdaki hükümler, ortakların kişisel mallarına ihtiyati haciz koymaya mani değildir. Bu fıkra hükmünce konulmuş bulunan ihtiyati hacizler hakkında İcra ve İflas Kanununun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen süre, birinci fıkranın ikinci cümlesi hükmünce ortağa karşı dava veya takibe başlama yetkisinin doğduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Bununla beraber, ihtiyati haciz tutanağının tebliğinden itibaren kanuni süre içinde şirkete karşı takibe veya davaya başlanmadığı takdirde ihtiyati haciz düşer.
Madde gerekçesi
Madde, 6762 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinden alınmış olup, ortakların sorumluluğunun derecesini düzenleyen ilkesel nitelikte hükümler içermektedir.
Kaynak: TBMM S. Sayısı: 96 (Dönem 23) - Türk Ticaret Kanunu Tasarısı ve Adalet Komisyonu Raporu
Eski TTK (6762) karşılığı
m.179 kismen
Şirketin borç ve taahhütlerinden dolayı birinci derecede şirket mesuldür. Şu kadar ki; şirkete karşı yapılan icra takibi semeresiz kalmış veya şirket her hangi bir sebeple sona ermiş ise, yalnız ortak veya ortakla birlikte şirket aleyhine dava açılabilir ve takip yapılabilir. Yukarıki hükümler, ortakların şahsi mallarına ihtiyati haciz koymaya mani değildir. Bu fıkra hükmünce konulmuş bulunan ihtiyati hacizler hakkında İcra ve İflas Kanununun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında derpiş edilen müddet, birinci fıkranın ikinci cümlesi hükmünce ortağa karşı dava veya takibe başlama salahiyetinin doğduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Bununla beraber, ihtiyati haciz zabıt varakasının tebliğinden itibaren kanuni müddet içinde şirkete karşı takibe veya davaya başlanmadığı takdirde ihtiyati haciz düşer.
Kaynak: 6102 ↔ 6762 karşılaştırma cetveli. Eşleşmeler cetvelden derlenmiştir; en güvenilir eşleşme başta gösterilir.
İlişkili kararlar
Bu maddeye bağlı onaylı karar henüz yok. Yeni kayıtlar aylık bültenle duyurulacak → bülten.
Güncel gelişmeler
Bu maddeye bağlı onaylı gelişme henüz yok. Resmî Gazete haftada bir taranır; onaylanan kayıtlar burada görünür.
Kendinizi test edin
TTK m.298 uyarınca tasfiye memurlarının ortaklara başvurabilmesinin dayanağı, kollektif şirkette ortağın sorumluluğunun niteliği ile birlikte değerlendirildiğinde aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Kollektif şirkette ortaklar şirket borçlarından hiçbir şekilde sorumlu olmadığından, m.298'deki başvuru yalnızca ahlaki bir çağrı niteliğindedir ve ortaklar bakımından hukuki bir yükümlülük doğurmaz.
- Ortaklar şirket borçlarından yalnızca koydukları sermaye ile sınırlı olarak sorumlu olduğundan, m.298 uyarınca yapılacak başvuru hiçbir hâlde ortağın sermaye payını aşamaz.
- Kollektif şirkette ortaklar şirketin borçlarından ikinci derecede olmakla birlikte şahsen, sınırsız ve müteselsilen sorumlu olduklarından; şirket malvarlığı borçları karşılamadığında m.298 uyarınca ortakların şahsi sorumluluğuna başvurulabilir.
- Ortakların sorumluluğu şirketin sona ermesiyle tümüyle ortadan kalktığından, tasfiye aşamasında ortaklara başvurulması hukuken hiçbir sonuç doğurmaz.
- m.298'deki başvuru yalnızca tasfiye memurunun ortağı olduğu şirketlerde mümkündür; ortak olmayan memur ortaklara başvuramaz.
Cevabı ve açıklamayı göster
Doğru cevap: C
Kollektif şirkette ortaklar, şirketin borç ve taahhütlerinden müteselsilen ve bütün malvarlıklarıyla, yani şahsen ve sınırsız biçimde sorumludur (TTK m.236/1); ancak bu sorumluluk ikinci derecededir: birinci derecede şirket sorumludur, şirkete karşı yapılan takip semeresiz kalmış veya şirket sona ermişse ortağa gidilebilir (TTK m.237/1). Tasfiyede şirket malvarlığı borçları karşılamaya yetmediğinde m.298 bu şahsi sorumluluğu harekete geçirir: tasfiye memurları kalan borçlar için ortaklara başvurur (C). A, ortakların sorumluluğunu tümden reddeder. B, sorumluluğu sermaye payıyla sınırlar; oysa kollektif ortağın sorumluluğu sınırsızdır. D, sorumluluğun sona ermeyle kalktığını varsayar; oysa m.237/1 tam da şirketin sona ermesi hâlinde ortağa başvurulabileceğini söyler. E, başvuruyu memurun ortak olmasına bağlayarak metinde yeri olmayan bir koşul ekler.
Kaynak: https://6102ttk.com/ttk/madde-237 — erişim: 20.07.2026